 |
||||||||||||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|||||||
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
 |
||
 |
 |
|
|
||
|
|
|
Houden van grond en geloven in het werk van je handen. Een droom die een bedding krijgt in Mal (bij Tongeren)
Wij zijn Bert en Geertje. Samen met onze kinderen, Norma, Nestor en Rosa, wonen we in Mal waar we in 2005 een oude boerderij kochten.We hebben een perceel landbouwgrond van 3 hectare in gebruik dat we bewerken volgens de biologische productiemethode. We kiezen ervoor om onze groenten rechtstreeks aan de klant te verkopen. Dit garandeert een vers product van goede kwaliteit aan een goede prijs voor zowel de consument als producent. Momenteel zit ons bedrijf in de opstartfase. Dit jaar telen we aardappelen en bewaargroenten.Vanaf volgend jaar streven we naar een vollediger aanbod van onze verse seizoensgroenten. Op termijn willen we een ruimer maatschappelijk gebeuren creëren op onze boerderij. U kan bij ons terecht voor: aardappelen *Nicola *Sarpo Mira *Biogold Bert en Geertje Vandergeynst-Stoffels-Heldenstraat 2 3700 Mal- Tongeren |
|
|
|
SAM DELTOUR Als je het pad van diepgewortelde levensdromen volgt is met motivatie en de wil de nodige offers te brengen niets onmogelijk. Dit is het motto van Sam die van kindsbeen af gegrepen is door koude, sneeuw en poolgebieden. Hij realisserde zijn droom en deed mee aan de pooltocht met sleehonden. Een paar weken geleden kon je in de eerste uitzending van het programma “Een simpel plan” van Woestijnvis op TV 1 een prachtige weergave en samenvatting zien van zijn Iditarod-avontuur. Ik ken Sam al een tijdje en ik hou van die mengeling van kwetsbaarheid en trouw blijven aan jezelf die hem eigen is. Ik wist door met hem te spreken hoezeer die tocht hem aan het hart lag en hoe sterk zijn geloof is in de mogelijkheden van de mens. Hij durft de confrontatie met de elementen van de natuur aan en boort op deze wijze het potentieel van zijn eigen natuur aan. Hij is niet zomaar een avonturier, hij grijpt het avontuur aan om dichter bij zichzelf te komen. Zo ontdekt hij gaandeweg hoe onuitputtelijk zijn innerlijke natuur is. Hij is bereid om van zijn leermeesteres De Natuur te leren hoe met zijn innerlijke impulsen, zijn creativiteit om te gaan. Het is de bereidheid om zich aan haar wil te onderwerpen, die hem sterk genoeg maakt om zijn dromen te realiseren. Het is dat wat mij in Sam raakt en wat ook in de documentaire mooi in beeld komt.
De documentaire slaagt erin een realistisch beeld op te bouwen zodat je ook als toeschouwer van binnenuit de tocht meebeleeft. Ik kreeg het al even koud als Sam, had soms ik het gevoel ook op de slee te staan en de spanning te voelen, de eenzaamheid van de grote vlaktes, de twijfel of het wel haalbaar is, de vermoeidheid die invreet en je moreel bijna doet breken. Op de website van Sam staat bovenaan te lezen: ‘Ik zie veel parallellen tussen Muschen en MS. Het onvoorspelbare en onbekende, dag in dag uit. De vermoeidheid die elke dag groter wordt, het denken vertroebelt en de geest verzwakt. De hopeloosheid en uitzichtloosheid die af en toe de overhand schijnen te halen. Mijn mama is voor mij een grote bron van inspiratie als ik het zelf moeilijk heb.’ Dit hele avontuur heeft ook een doel, wat niet onberoerd laat. Sam hoopt met zijn project ook de MS liga te steunen. Zo geeft hij zin en betekenis aan een ziekte, die niet alleen zijn moeder, maar ook het hele gezin treft. Ik wens hier nog speciaal te beklemtonen dat doorheen de documentaire duidelijk wordt hoezeer Sam met de honden begaan is. Een hond, die het wat moeilijker heeft, wordt elke dag door hem met veel liefde verzorgd. Sam bereikt de eindmeet met al zijn honden. Dat is een prestatie op zich. Maar wat mij hierbij vooral trof was het feit dat hij bij de aankomst vooral aandacht voor zijn honden heeft en hen zijn dankbaarheid betuigt. Bedankt Sam voor deze rijke ervaring die je met ons deelt. Hopelijk mag je in deze barre poolgebieden nog dikwijls je hartje ophalen en de krachten van je wezen aanspreken. De honden heb je alvast als bondgenoot. Zie voor meer informatie de website van Sam. |
|
|
|
CONNIE GERRITS Connie is sedert kort in de ban van theepotten. Hoe dit kon gebeuren is het resultaat van een heel proces, waarbij ze beetje bij beetje het spoor van haar innerlijk kind terugvond. Zo ontdekte ze dat het nooit weg was geweest, maar stilletjes zat te wachten op het moment dat ze er weer volop ja kon tegen zeggen. Een ja zeggen dat voortvloeit uit de energie, die vrijkomt als oude onafgewerkte ervaringen op hun plek vallen. Werkend met en door de klei drukt Connie op haar originele wijze haar innerlijke belevingen uit. Zo wordt thee drinken uit haar theepotten ook een persoonlijke ontmoeting, die hartverwarmend is. Uit sympathie voor Poustinia, waar ze momenten van zelfherinnering doorbracht besloot Connie een deel van de opbrengst van haar theepotten aan Poustina te schenken. Je kunt daarvoor naar haar winkeltje; "Potsanddops" op Internet surfen. We voelen ons dankbaar voor haar ondersteunend gebaar. Ook dit is beleefde verbondenheid, die wederzijds bevruchtend werkt. Connie vertelt in een tekst, die ze zelf schreef hoe ze tot het maken van theepotten kwam.
VERONIQUE BEYENS Véronique schildert en tekent al van kleinsaf. Je zou bijna kunnen zeggen dat ze met het penseel in de wieg lag. Vormen en kleuren lieten haar nooit los. Ze volgde de kunsthumaniora en vervolgde haar vorming aan het Sint-Lucas instituut, het hoger kunstonderwijs. Daar koos ze de richting Monumentale Kunsten. Ze maakte pastels en prachtige portretten. Later ontdekte ze het schilderen op zijde als een mogelijkheid om op een eigen creatieve manier uitdrukking te geven aan wat ze innerlijk voelt. De prachtige kleuren die op de zijde verschijnen inspireerden haar tot het maken van hoeden, sjaals en verschillende kledingstukken. Ook met dun geweven wol experimenteerde ze. Zo ontstonden ook uit dit materiaal unieke stukken. Haar creaties weerspiegelen de kleuren, de warmte en het licht van de Provence. Ze wekken ook vreugde en speelsheid op. Ze getuigen van vertrouwen in de schoonheid van zuivere materialen en vormen die spontaan ontstaan. Véronique woont sedert een 20 jaar in de Provence, waar ze regelmatig haar werk aanbiedt op artisanale markten. Ze heeft een eigen atelier met winkelruimte. Zij werkt ook op bestelling. Op aanvraag organiseert ze ook ateliers. Zij kan je via mail meer fotos laten zien of meer informatie geven. Als je op de afbeelding klikt krijg je een impressie van haar werk te zien. Véronique is mijn zus en ik reserveer dit plekje graag voor haar.
PATRICIA KARREMANS een kapsalon met oog voor de totale mens.
'Eigenlijk is iedere dag voor mij een
ANITA DE VIS Anta de Vis schildert al heel lang. Mettertijd ontdekte ze hoe ze dit schilderen ook ten dienste van haar innerlijk groeiproces kon benutten. Het van binnenuit meegaan met de beweging verdiepte haar waarnemen en beleving van het creatief gebeuren. Ze beschrijft haar levensweg in de tekst die je kan nalezen als je op de afbeelding hieronder klikt.
‘Door anders te kijken staat men ook anders in de wereld, ziet men meer en meer de diepere lagen.
HERMAN VAN PUYENBROECK Herman is muzikant en klokkemaker en vioolbouwer. Hij is gepassioneerd door alles wat beweegt en muziek maakt. Hij is al zijn hele leven verliefd op schoonheid en weet je altijd wel ergens in in te wijden. Samen met Lode verzorgt hij huiskamerconcerten. Je vindt hierover iets terug in de rubriek Vrienden van Poustinia waar we een beeld schetsen van het concert dat Majo organiseerde.
|
|
|
|
