je kunt ook altijd terug door deze poort

EEN VERHAAL OVER LIEFDE OP OLIFANTENMAAT

Over hoe een olifant door mensen geholpen wordt om haar kleintje op de wereld te brengen.

Een verhaal over oprechte liefde, over inzet, over afstemming en samenwerking.

Een verhaal dat hartverwarmend het wezen van mensen beroert.

De Aziatische olifant is met uitsterven bedreigd. Om dat te voorkomen is er een organisatie, die zich om hun lot bekommert. Ze doen dit door olifanten, die in de problemen zijn geraakt in een zoo op te vangen en daar betere overlevingskansen te bieden. Een van deze olifanten is Thong Dee. Ze is in de straten van Bangkok opgegroeid en werd in verwaarloosde toestand naar de zoo Tarunga in Australië overgebracht, waar ze door haar verzorgers met veel liefde tijdens haar eerste zwangerschap werd begeleid.

Een olifant in het wild bevalt twee uur vóór zonsondergang, omdat het jong dan klaar moet zijn om op zijn poten te staan en de kudde te volgen. Alles moet vrij snel verlopen en er mag niets mis gaan. De tantes passen mee op het jong opdat het niet vertrapt of achter geraakt. Gaat er iets mis met een moeder, dan neemt een tante de zorg over.

Het verloop van de zwangerschap werd door de plaatselijke veeartsen op de voet gevolgd en allen leefden oprecht mee met Thong Dee. Na maanden van intensieve begeleiding was het zover.

De bevalling verliep opvallend snel. De olifantenmoeder had echter nogal wat pijn na de bevalling en neigde ertoe haar jong pijn te doen. De verzorgers moesten ingrijpen en deden dat heel tactisch zonder het natuurlijk proces te verstoren. Zowel de moeder als het jong werden met veel liefde en aanmoediging ondersteund. Thong Dee, de moederolifant, die in de straten en niet in een kudde is opgegroeid, heeft nog nooit de geboorte van een olifant gezien en is behoorlijk van slag als ze voor het eerst haar jong ziet. Ze heeft geen idee van wat haar overkomt. Ze heeft het niet kunnen leren van andere olifantenmoeders en dreigt dus door deze ervaring getraumatiseerd te geraken. Nieuwe moeders kunnen heel agressief zijn en dan loopt het jonge kalf gevaar om vertrappeld te worden. Het jonge kalf is blind en mist elk gevoel voor oriëntatie. De moeder is duidelijk in paniek en de verzorgers komen haar ter hulp door haar over haar angst heen te helpen en haar gerust te stellen. Ze toont ten aanzien van hen geen agressie, want ze zijn haar vertrouwd. Dank zij hun ondersteunung kan ze haar jong aanvaarden. De bewakers zijn opgetogen als ze bemerken dat het een jongen is. Hij krijgt de naam Kai Mook, wat betekent Parel.

De tantes zijn zeer nieuwsgierig naar de nieuwe familietelg en betasten hem met hun slurf. Als hij zijn eerste geluiden maakt schrikken ze eerst een beetje maar ze reageren met heel veel aandacht.

De vader heeft de eigenaardigheid af en toe achterwaarts te wandelen en de kleine Kai Mook doet juist hetzelfde. Dus over wie de vader is hoeft er niet getwijfeld te worden.

Als even later de eerste verzorger van Thong Dee in de zoo aankomt om haar te feliciteren, herkent de olifant hem meteen. Het is ontroerend om te zien hoe beiden teder met elkaar omgaan en hoe groot de liefde is.

De geboorte van dit olifantenjong is voor The Australasian Conservation Breeding Program for the Endangered Species een succes.

Ik heb dit verhaal in beeld gezien op Kerstmis. Ik was heel erg ontroerd door de ontroering die ik bij de verzorgers heb gezien. Het waren voornamelijk mannen. Het was mooi om te zien hoe ze erin lukten om zich in het beleven van de olifant te verplaatsen en hoe ze het juiste gebaar op het juiste moment konden stellen. Het was een prachtig kerstverhaal, omdat er zoveel elementen inzaten, die voor de mens ook van toepassing zijn en die raken aan zorg en aandacht voor de kwaliteit van leven.

Jonge moeders, die heden ten dage getraumatiseerd dreigen te geraken door een moeilijke bevalling en de ervaring missen om hun kind groot te brengen. Ze zijn niet langer omringd door moeders en tantes, die hen inwijden en ondersteunen bij deze overweldigende nieuwe ervaring. Als het niet meteen wordt begeleid, worden er op de lange duur nieuwe problemen gecreëerd, die het trauma in stand houden. Het juiste gebaar op het juiste moment is zo belangrijk bij het oplossen van een trauma. Ook voor de baby.

Heel veel vertrouwen in een natuurlijk herstel is hier voor nodig. Dat betekent dat de jonge olifantenmoeder aangemoedigd wordt om een kwaliteit in haarzelf aan te spreken, die ze niet eerder gebruikt heeft. Ze weet uit ervaring alleen dat je bij pijn agressief wordt, omdat ze in moeilijke omstandigheden is opgegroeid met weinig liefde. De verzorgers doen haar geduldig voor wat ze moet doen en wonderbaarlijk slaagt ze erin hetzelfde te doen.

Een vertrouwen dat we als mens ook aan elkaar kunnen geven om te herstellen van de verwondingen, die we tijdens het leven opliepen.

The Australian Conservation Breeding Program for the Endangered Species

Als je om een of andere reden dit werk wenst te steunen kan je terecht bij www. taronga.org.au