perspectieven

vele vormen

6 JANUARI - DRIEKONINGEN

Een gouden zon over een dromende sneeuwwitte vlakte duwt me met kracht de ochtend in. Nog slaapdronken wrijf ik mijn ogen uit en staar vol verbazing naar deze maagdelijke wereld.. De omgeving baadt in een adembenemende stilte. Zelfs de dieren verstommen bij zo’n overweldigende schoonheid. Een grote vos scharrelt met zijn dikke snuit door de sneeuw, naarstig op zoek naar voedsel. Ik sla hem een tijdje gade en besef dat ik een uniek moment beleef. Dat ik het voorrecht heb om getuige te zijn van deze wilde, ongerepte natuurpracht.

Tegelijkertijd dringt het tot mij door dat het er in deze koude, door vorst beheerste dagen voor deze dieren op aan komt voldoende voedsel te verzamelen om te overleven. Voor hen is er geen poëzie, geen romantiek Des te dankbaarder voel ik mij om mens te zijn en genietende getuige..
Terwijl ik zo in huis de eerste dingen doe om te overleven, ontbijt klaarmaken, opruimen, poetsen, was instoppen, verwijlen mijn gedachten bij de voorbije Twaalf Nachten.
Het feest van Driekoningen is voor ons met de jaren steeds belangrijker geworden omdat het een periode van reflectie afsluit, waarbij we intensief stilstaan bij alle facetten van ons leven en de confrontatie aangaan met alle levenservaringen, die we tijdens het voorbije jaar verzamelden.
Hieruit filteren we levenslessen die we investeren we in het proces, dat zich voor het komende jaar aandient. Want uit de essentie van het oude wordt het nieuwe gedestilleerd, verdiept en in een nieuw perspectief geplaatst.
Driekoningen markeert het begin van iets, het is de springplank naar het komende jaar, een scharnierpunt.
We kunnen niet terug. We moeten vooruit met alles wat we hebben geleerd en alles wat voor ons ligt aan onbekende mogelijkheden, die we nog kunnen aanboren.
Zo laat Driekoningen ons zien dat we als mens voortdurend bewegen tussen overleven en leven, tussen onbewust en bewust, tussen afbraak en opbouw, tussen veroudering en vernieuwing, tussen grens en horizon, tussen beperking en verruiming.
Het Driekoningenfeest is een feest met perspectief. Wat met Kerstmis in het verborgene wordt geboren treedt met Driekoningen koninklijk naar buiten en wordt herkenbaar.
In de Orthodoxe kerk vieren ze vandaag het Kerstfeest, het feest van de Epifanie, de openbaring. De verlosser wordt herkend. Een nieuwe koning is geboren.
Dit wil zeggen dat genezing voor de zieke koning, het verdwaalde ik van de mens in het zicht is.
Een nieuw bewustzijn dringt tot ons door en opent wegen voor het herkennen en ontdekken van niewe perspectieven.
We worden vandaag door Drie Koningen bij de hand genomen en verder geleid, door de dalen van niet weten en in het duister tasten. Hun gouden kronen weerspiegelen hun kracht: waarheid, liefde en mededogen. Krachten, die ons van binnenuit voeden en ons anders doen kijken en handelen. Ik moet hierbij denken aan deze verzen uit een heel oud Driekoningenlied.

Maria, die moest er de berg op

daar hoorde zij Heilige Koningen zingen.

de heilige Koningen zongen zo schoon

Zij vlochten van vreugde een gouden kroon

Zij vlochten van vreugde een gouden kroon.

Met deze verzen en de gouden morgenstond wenst het Levenssnoer aan iedere lezer veel perspectief voor het komende jaar. Opdat niets van wat je in het vorige jaar leerde moge verloren gaan. Opdat uit al het oude de essentie zich moge openbaren en opdat uit deze essentie de kracht kan worden gehaald om groeiend verder te gaan op het pad naar bewustzijn en menswording.

Een warm en vervullend Driekoningenfeest voor groot en klein en vergeet de taart niet aan te snijden, want er is nu eenmaal een koning nodig, die het hele zaakje wat in de gaten houdt!

SAMEN MUZIEK MAKEN OP EEN TRAP
REGELMATIG VERSCHIJNT ER HIER EEN LINK
NAAR EEN NIET TE MISSEN FILMPJE OP

WWW.YOUTUBE.COM

ER IS EEN HOOP OM VOOR TE LEVEN

Elk jaar kies ik een thematitel voor de muziekdagen. Dit thema sluit altijd aan bij de huidige groeifase van Poustinia, zodat ook de muziekdagen afgestemd zijn op de beweging, die zich nu voltrekt. Ik ga in een volgende levenssnoer-editie dieper op het thema in.

Reeds weken lang waren we ons intens aan het voorbereiden op deze unieke intense dagen, die voedend en inspirerend op ieder inwerken. Het hooien van de wei voor het tentenkamp, het opzetten van de grote tent, het klaarzetten en schoonmaken van tafels en stoelen, het herinrichten van het huis om een concertzaal te creëren, de immense inkopen, en zoveel meer. Het is best wel een hele organisatie en het vraagt heel wat soepelheid om in te spelen op het onthaal van een heel grote groep mensen zonder dat het afdoet aan de sfeer van het huis.
Dit jaar was het super spannend omdat we middenin de verbouwingen zitten en dit reeds veel extra werk meebrengt. Het was dan ook een hele klus om het pad tijdig af te krijgen, want ieder moest er over heen kunnen lopen. Maar het is ons gelukt en de gasten konden zelfs onder het boventerras op het grind het huis betreden. De weergoden waren ons vóór en tijdig de muziekdagen gunstig gezind, en we hebben dan ook volop genoten van de nieuwe zithoekjes, die overal in en om de tuin waren ontstaan. Ieder kon zich in rust even terugtrekken en ongestoord mijmeren of ervaringen verwerken.
Er was tijd en ruimte om te ontdekken wat de tuin ons schenkt, om met de vlinders te praten, om met anderen een gezellig praatje te doen. En zoals elk jaar kon je nu eens een vogel horen fluiten, dan weer een muzikant horen oefenen. Ergens is iemand aan het zingen, of een ander zijn instrument aan het stemmen. Ondertussen zijn ook de bijen volop aan het zoemen. Hommels vliegen, met zachte basstem brommend, door de hele tuin op zoek naar bloemenharten. De lindebomen gonzen van de bijen. De hele omgeving en het huis vullen zich met trillingen van muziek. Het is een wonderlijke ervaring om dan afgestemd rond te lopen en je van alles tegelijk te laten doordringen. Het doet je grenzen doorbreken, voeling krijgen met het kloppend hartritme van het universum. Het schept diepe verbondenheid, en je bekijkt de mensen en de dingen op een andere manier.
Muziek doet je luisteren en luisterend kijken. Er is ineens veel meer te zien en te ervaren. Ik zal de komende weken een sfeer schetsen van wat zich tijdens de muziekdagen heeft afgespeeld. Eerst moet ik nog wat materiaal kunnen verwerken, dat ik in mijn tekst wens te integreren.