De achtste heilige nacht:

We stemmen af op de energie van de Schorpioen.

-de durf om te leven vanuit de polariteit dood en leven-

Hierbij horen de vragen:

1. Op welke manier ben je tijdens het voorbije jaar met vergankelijkheid geconfronteerd?

2. Welke zijn de belangrijkste veranderingen die zich hebben voorgedaan?

3. Waarin wens je nog verandering aan te brengen?

4. Focus eens op een verandering die je ervaart en vraag je af; wat leer ik er van?

Ons leven is vergankelijk. Dat maakt dat we midden in het leven geconfronteerd worden met de dood. In de herfst vallen de bladeren van de bomen en sterven af. Bloemen verwelken en vergaan. Als een dier in het wild sterft wordt het binnen de korste tijd opgeruimd. Als een mens begraven wordt, zetten wormen zijn lichaam om.
Vergankelijkheid heeft iets met het woord vergaan en met verder gaan. Het woord verwijst in die zin niet naar een einde, maar naar een proces, een transformatieproces. Een vorm verandert in een andere vorm en leeft in een andere vorm verder. Niets gaat verloren. Niets komt tot een einde. Alles wordt opgenomen en verder gegeven en dient de verandering, de evolutie.
Wie een komposthoop heeft kan dit hele proces van afbraak en opbouw op de voet volgen. Als kompost daarna in de grond wordt verwerkt, kunnen de wortels van planten zich hieraan verrijken. Dat proces van omzetten wordt in gang gezet door de schorpioen-energie.

De schorpioen wordt gevreesd voor zijn dodend gif, waarmee hij zich uitstekend verdedigt. In gevaar schrikt hij er niet voor terug om zchzelf te steken en zijn leven te offeren. Het is een dier, dat niet terugschrikt voor de dood.
We schrikken misschien wel even van dit beeld maar zonder vergankelijkheid kan er niets nieuws ontstaan.

Maar als we ons leven doorlichten dan veranderen we voortdurend van gedaante doordat onze cellen afsterven en groeien. We sterven om te leven en leven om te sterven. Zo leert de schorpioen-energie ons los te laten en toe te geven aan de voortdurende verandering, die zich in ons voltrekt. Hoe vergankelijker we durven zijn, hoe meer we uit het leven kunnen halen, hoe meer we scheppen. Zelfs als we oud zijn dragen we bij tot het verrijken van de kwaliteit van het leven.

Bij deze energie past zo mooi het gedicht "De waterlelie" van Frederik van Eeden.

Ze verrijst in haar pracht uit de modder.
De waterlelie.
Ik heb de witte water-lelie lief,
die daar zo blank is en zoo stil haar kroon
uitplooit in t’licht.

Rijzend uit donker-koelen vijvergrond
heeft zij 't licht gevonden en ontsloot
toen blij haar gouden hart.

Nu rust zij peinzend op het wateroppervlak
en wenscht niet meer......

Frederik van Eeden

deze "nacht" heeft betrekking op de periode die loopt van 1 januari 00.00 uur tot 1 januari 23.59 uur
en heeft een relatie met de achtste maand van het nieuwe jaar
in deze achtste maand dringt de "schorpioen-energie" sterk naar de voorgrond

nacht van de ram stier tweelingen kreeft leeuw maagd weegschaal schorpioen
boogschutter steenbok waterman vissen