Boek Modest

Waar ik werd aangeraakt, ging ik en ga ik.

We delen hier graag mee dat we de laatste 30 exemplaren van het boek, die nog bij de drukker lagen hebben kunnen overkopen. Dat maakt dat het boek dus weer bij ons kan besteld worden. Een deel van de opbrengst gaat naar de drukker, een ander deel gaat in het bouwfonds zoals door Modest is gewenst. We kunnen het boek verkopen aan 12 euro. Met verzendingskosten wordt het 15 euro.

Voor degenen, die het boek niet kennen of niet hebben gelezen vertel ik even in het kort waar het over gaat en hoe het tot stand gekomen is.

Jaren geleden nam Modest aan een workshop bij ons deel waarbij we de deelnemers allerlei opdrachten gaven om hun levenslijnen terug te vinden.

Modest vond hierbij een ankerpunt om een aantal ervaringen uit zijn leven bijeen te schrijven, die hem op een of andere manier hadden geraakt.

Door ze op deze wijze bijeen te schrijven ontdekte hij gaande weg een draad, die hij voor zichzelf zinvol vond. Hij begon zichzelf ook beter te begrijpen en hij vertelde hier soms het een of ander over. Op een dag, delend met vrienden, gaven zij hem terug dat zij er ook veel aan hadden. Ze spoorden hem aan het boek te publiceren. Modest was blijkbaar zelf nog niet voldoende van de waarde ervan overtuigd om het zelf in handen te nemen en vertrouwde hen zijn schrijfsels toe.

Dankzij hun inzet werden ze getypt en gebundeld naar de drukker gebracht..

Het boek is ondertussen door velen gelezen. Ook bij ons in huis wordt het boek druk door gasten gelezen. Als mensen feedback geven dat gaat het altijd in de richting van - Het is herkenbaar wat hij schrijft. Het is authentisch en eenvoudig geschreven en bijgevolg goed leesbaar. Het schetst een tijdsgeest.

Voor sommige mensen helpt het hun ouders of grootouders beter te begrijpen. Modest laat ook heel voelbaar zijn persoonlijke zoektocht van een jonge onervaren priester tot een bewogen strijdbare man met een heel persoonlijk gekleurde inzet zien. Een tijdsbeeld, een getuigenis, een eerlijke terugblik op belangrijke momenten en nog veel meer. De meerwaarde van het boek ligt erin dat het uit het leven is gegrepen en een rechtstreeks contact met de lezer schept.

Het boek blijkt ook als cadeau heel goed te werken.

Zie je er iets in bestel dan want de voorraad is beperkt.

Deze week stuurde Ingrid iets door wat raakt aan het wezen van ons mens-zijn. De laatste jaren worden we ons steeds meer bewust van de communicatie tussen een foetus en zijn moeder. Moeders ontdekken door afstemming een manier om met het kind, dat ze in hun schoot dragen te communiceren en ervaren door zich diep in te voelen de respons van het kind. Dergelijke ervaringen dwingen ons het bewustzijn van het ongeboren kind au sérieux te nemen. Maar de tijding, die ons deze week bereikte overstijgt alles wat we tot nog toe konden vermoeden. Zie hier de tijding.

’In November ging er een foto rond, het zou de foto van het jaar moeten zijn. Of zelfs van de eeuw. Maar als een krant dit niet gepubliceerd zou hebben, was hij je nooit onder ogen gekomen. Dit is de foto van een ongeboren baby in de 21ste week. Samuel Alexander Armas, die geopereerd werd door de chirurg Joseph Bruner. Bij de baby was een open ruggetje geconstateerd, maar zou een operatie buiten de baarmoeder nooit overleven. Zijn moeder, Julie Armas een kraamverpleegkundige had gehoord van de opzienbare prestaties van dr Bruner. In het UMC in Nashville voert hij operaties uit op babies in de baarmoeder. Gedurende deze operatie haalt hij de baarmoeder met een keizersnee uit de buik en maakt een kleine snede om de baby te opereren. Toen hij de operatie beëindigde, kwam het kleine, maar volmaakte handje van de kleine uit de incisie en greep de vinger van de chirurg stevig vast. Dit was het meest emotionele moment in het leven van dr.Bruner. Hij was voor even niet in staat om zich te verroeren. De fotograaf heeft deze gebeurtenis perfect op de gevoelige plaat kunnen vastleggen en de krant noemde het ‘de Hand van Hoop’. Als het ware een bedankje voor het redden van zijn jonge leventje. Zijn moeder kan de foto niet met droge ogen bekijken en zegt: ’Een zwangerschap is geen kwestie van gehandicapt of ziek, maar het gaat om een mens. Samuel kwam perfect gezond ter wereld, de operatie slaagde 100%.’

Meer info op: http://www.michaelclancy.com/index.html

LEVEN MET EEN GANZENPAS

Een man liep in Wales 20 km met 40 ganzen over de heuvels en door de dorpen waar hij langskwam.

Hij deed er drie dagen over en sliep deels in de natuur en deels bij mensen die hem onderdak gaven. Zijn hond hield tijdens de tocht de ganzen bij elkaar. Ze vonden onderweg in de riviertjes en meertjes water om zich lekker op te frissen en te bekomen van hun stoffig avontuur. In de dorpen wuifden kinderen en volwassenen hem enthousiast na.
Ze hadden de tijd. Hij schreed aan hun voorbij met een ganzenpas. De drukte van het dorp viel even stil en hervond zijn ganzepas. Een gans die zichzelf au sérieux neemt zet de ene stap na de ander en neemt de tijd om ondertussen alles in zich op te nemen.

Zo kon hij aan den lijve ervaren hoe het vroeger voelde om als ganzenhoeder te voet met je ganzen in overeenstemming met het ritme van de natuur naar de markt te trekken. Ganzen hoeden zoals toentertijd heeft ook te maken met een andere kwaliteit van tijdsbeleving.
Je begeeft je ergens naartoe zonder meteen te willen aankomen. Je beleeft de tijd die je nodig hebt om aan te komen. De tijd wordt deel van jou. Jij wordt deel van de tijd. Hij wordt je bondgenoot.
Hij is waarneembaar in je stap en in je ademhaling. Hij leert je te leven met een ganzepas.
Het beeld bleef bij me hangen en zette ook bij de tijd even stil.
De man met zijn ganzen, een kleine voortschrijdende stoet in een adembenemend tijdloos landschap waar tijd schijnt op te lossen in de eeuwigheid.
Het doet af en toe deugd om je met een ganzenpas in de tijd te begeven en te ontdekken dat niets dan aan je blik ontglipt. Je neemt waar met alles wat je hebt, met alles wat je bent. Je bent even helemaal in het nu, in dit moment van je leven, je overgevend aan het volle leven.
Leven met een ganzenpas ondanks de drukte van elke dag.
Eén seconde volstaat, en de kwaliteit van je leven verandert grondig.
Dus het loont de moeite om even hieronder het korte filmpje te bekijken en het beeld in je op te nemen.

Als je op een PC werkt dan heb je het programma QuickTime for Windows nodig om het af te kunnen spelen. Dat vind je hier: http://www.softwarepatch.com/internet/quicktime.html