archief

De twaalf Heilige Nachten

Ze zijn zo oud als de stenen, een vergeten goed uit de tijden dat mens en natuur nog dienden samen te werken om cultuur te scheppen. Ze zijn het romantische erfgoed van een spiritualiteit, die het dagelijkse leven dient.
Ze zijn de schatkist van de winter. Een koffer, die je openmaakt bij de warmte van de haard in de nabijheid van geliefden. Ze zijn deel van wie we zijn, het stof van de sterren, in inspiratie verdicht.
Ze zijn nog amper aan de vergetelheid ontsnapt omdat de mens door heimwee gevangen zichzelf tegen wil en dank in deze tijd probeert terug te vinden.
Al is het maar door de Kerstboom binnen te halen, die het ondanks de warmte wel twaalf dagen uithoudt. Iemand moet toch de wacht houden bij wat deel uitmaakt van wat wij in ons diepste wezen zijn.
En als we straks de taart in de vorm van een kerststronk aansnijden zijn we ongeweten ook weer een traditie aan het eren.
Het is een illusie dat we ontsnappen aan de kracht van de sterren. We zijn toch immers ook van sterrenstof gemaakt.

Of dreigen we dat ook te vergeten?

Als we hier in 1983 kwamen wonen vertelde onze buur, een boer mij, dat hij, wat wij ons met moeite herinneren, steeds had toegepast. Hij volgde het weer van deze dagen, maakte er notities bij en fundeerde hierop zijn zaai-en oogstplanning voor heel het jaar. Het was voor hem zo vanzelfsprekend, zo horend bij het dagelijkse leven, dat het voor hem ook gewoon bespreekbaar was.

Ondertussen wonen we hier 28 jaar en zijn we deze traditie jaar in, jaar uit trouw gebleven. We gaan in deze tijd zitten om af te stemmen op alles wat deel uitmaakt van ons leven om het te overschouwen. Elk jaar voegen zich in deze tijd ook enkele gasten bij ons, die deel nemen aan deze reflectie en hun leven beademen.

Het Levenssnoer gaat met deze dagen mee.

Bij elk nacht en daaropvolgende dag wordt even stilgestaan met enkele reflecties. Op deze wijze wordt ook het Levenssnoer van het voorbije jaar, dat door de verbouwing en alles wat hierbij komt kijken, ruimte en tijd moest inleveren, aangevuld en afgewerkt.

zie je geen veranderingen verschijnen? - ververs de pagina dan even (reload)

Een weg van verdieping:
de afstemming op de Twaalf Heilige Nachten

 

Op 6 januari sloten we hier in Poustinia de inspirerende tijd tussen Kerstmis en Driekoningen af. Met twaalf mensen zaten we vier dagen bijeen om met deze materie verdiept bezig te zijn Voor ieder van de deelnemers is het telkens weer wonderbaarlijk om te ontdekken hoe deze afstemming helpt om uit het voorbije jaar de essentie te destilleren en om in te spelen op de thema’s die zich voor het komende jaar aandienen. We hanteren hierbij een spel, dat we elk jaar weer in een eigen vorm gieten waardoor de deelnemers op een dynamische wijze in contact komen met de levensenergieën, die alle leven op aarde sturen. Spelend en reflecterend lukt het ieder om zicht te krijgen op verborgen processen, die bij ieder zowel een universeel als een persoonlijk karakter vertonen. Door bewust op deze processen af te stemmen kan er een innerlijke beweging op gang komen, die het mogelijk maakt bewuster in te spelen op de veranderingen, die zich in het komend jaar zullen voltrekken.
Het is ook telkens fijn om in de groep een verbondenheid te zien ontstaan, die ondersteunend is voor het herkennen van levensthema’s en hoe we hiermee kunnen omgaan. Het beter leren herkennen van de wetmatigheden, die alle leven sturen, helpt om sommige zaken wat meer te relativeren en andere juist meer te waarderen. Zo ontstaat een juister zelfbeeld, dat bovendien omkaderd wordt door een dieper besef van de krachten, die nodig zijn om dat zelfbeeld verder te ontwikkelen.

Ook wordt er in deze dagen stilgestaan bij de diepere betekenis van dit ritueel in een wereld waarin we dreigen los te komen van onze spirituele wortels.

Dit jaar boden we aan de mensen, die dat wilden, via het Levenssnoer de mogelijkheid om thuis mee af te stemmen op de thema’s met deze nachten verbonden. Dit in een vorm, die thuis individueel of samen kan worden beleefd.

Er zijn een aantal mensen, die ons lieten weten wat ze hieraan hadden en dat heeft deugd gedaan.
Zo weten we of dit werk de moeite loont en hoe het heeft geholpen om in deze dagen afgestemd te blijven.
We danken hierbij ieder, die op een of andere wijze zijn dank heeft betuigd. Tegelijk verdiepte dit voor ons het gevoel van verbondenheid, dat we hier ter plaatse met de gasten deelden.

Ter afsluiting van deze periode wenst het Levenssnoer dan ook iedere lezer een deugddoend nieuw jaar vol veranderingen, die steeds meer leven ontsluiten.

Met de onderstaande tekst sluiten we 2010 en openen we 2011.

 

Ons bestaan heeft alleen zin in samenhang met de hele kosmos.
Dit inzicht behoedt ons voor de hoogmoed dat wij het middelpunt van het universum zijn
en voor de angst zonder betekenis ten onder te gaan.

Willigis Jäger